تحلیل علل و حکمت های بهره گیری معصومان (ع) از روش های استدلالی و فلسفی در تبیین مبدا و معاد

پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل چرایی و حکمت های بهره گیری معصومان (ع) از روش ها و آموزه های فلسفی و استدلالی در تبیین اعتقادات دینی، با تاکید بر دو اصل بنیادین «مبدا» و «معاد» سامان یافته است. روش تحقیق در این مقاله، توصیفی-تحلیلی بوده و با استناد به منابع روایی و کلامی انجام شده است. یافته های تحقیق نشان می دهد که پیشوایان دین به دلایلی نظیر ایجاد زبان مشترک بشری برای گفت وگو با منکران و پیروان سایر ادیان، مقابله با تحولات فکری و هجمه شبهات زنادقه، گذار جامعه از ایمان تقلیدی به یقین برهانی، و ظرفیت سازی برای ارتقای سطح تعقل بشر، از دقیق ترین براهین عقلی بهره برده اند. تجلی این رویکرد در تبیین مبدا، به صورت تنزیه ذات، اثبات وحدانیت و تبیین عینیت ذات و صفات آشکار شده و در مسئله معاد، در قالب براهین حکمت و عدالت برای اثبات ضرورت حیات اخروی نمایان گردیده است.

کلیدواژه ها:

استدلال فلسفی ، معاد ، معصومین