راهبردهای مدیریت اضطراب روانی و دستیابی به آرامش درون؛ تحلیلی روان شناختی-اخلاقی با محوریت نهج البلاغه

آرامش درون و رهایی از اضطراب، یکی از گمشده های بنیادین انسان معاصر در عصر پیچیدگی ها و پیشرفت های مادی است. با وجود توسعه خیره کننده رفاه ظاهری، ناآرامی های روانی، افسردگی و دلهره های وجودی به شدت افزایش یافته است. در این میان، نهج البلاغه به عنوان یکی از غنی ترین متون انسان شناختی و اخلاقی اسلام، برنامه ای جامع برای واکاوی ریشه های اضطراب و دستیابی به آرامش حقیقی (سکینه و طمانینه قلبی) ارائه می دهد. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر منابع کتابخانه ای، به بررسی مفهوم آرامش، عوامل سلب کننده آن (آسیب شناسی روانی) و در نهایت راهکارهای علوی برای رسیدن به آن می پردازد. یافته های این تحقیق نشان می دهد که در مکتب امیرالمومنین علی (علیه السلام)، اضطراب ریشه در خطای شناختی انسان نسبت به هستی، دنیاگرایی، آرزوهای دراز و رذایل اخلاقی دارد. در مقابل، راهبردهایی چون اصلاح جهان بینی (توحید و توکل)، زهد روان شناختی، تقوا و یاد خدا، حصاری مستحکم در برابر تندبادهای روانی ایجاد کرده و انسان را به ساحل آرامش و ثبات پایدار رهنمون می سازد.

کلیدواژه ها:

آرامش ، اضطراب ، نهج البلاغه ، روان شناسی اسلامی ، زهد ، طول امل ، تقوا