پاسخ آنزیم کراتین کیناز ایزوفرم عضلانی (CK-MM) به تمرینات پلایومتریک پرش عمقی بر سطوح نرم و سخت: یک مطالعه مروری

زمینه و هدف: آسیب عضلانی ناشی از تمرین (Exercise-Induced Muscle Damage IMD) در فعالیتهای پلایومتریک با بار اکسنتریک بالا به ویژه پرش عمقی با افزایش شاخصهای بیوشیمیایی مانند ایزوفرم عضلانی کراتین کیناز (CK-MM) همراه است. با این حال نقش ویژگیهای سطح فرود نرم در برابر سخت در تعدیل پاسخ CK-MM در شرایط تمرینات پرش عمقی هنوز به طور نظام مند به خوبی تبیین نشده است. روشها: این مطالعه به صورت مرور روایتی تحلیلی (Narrative-Analytical Review) انجام شد و یافته های پژوهشهای مرتبط با پاسخ CK-MM به فعالیتهای اکسنتریک پرش عمقی، خستگی عضلانی و اثر ویژگیهای سطح تماس مورد بررسی و سنتز قرار گرفت. تمرکز ویژه بر مطالعاتی بود که تغییرات بار مکانیکی، نرخ بارگذاری و شاخصهای آسیب عضلانی را در سطوح مختلف سطح تمرین گزارش کرده بودند. یافته ها: شواهد موجود نشان می دهد که سطوح سخت با افزایش نرخ بارگذاری و پیک نیرو، موجب تشدید آسیب ساختاری سارکومری و افزایش معنادار CK-MM سرمی می شوند در حالی که سطوح نرم با افزایش زمان تماس و جذب بخشی از انرژی ضربه پاسخ CK-MM را کاهش می دهند. با این وجود، در شرایط تمرینات پرش عمقی و خستگی پیش رونده اختلاف بین سطوح نرم و سخت در میزان پاسخ CK-MM کاهش می یابد. نتیجه گیری پاسخ CK-MM به تمرینات پرش عمقی تحت تاثیر مستقیم ویژگیهای سطح فرود و سطح خستگی قرار دارد. اگرچه سطوح نرم اثر محافظتی نسبی در برابر آسیب عضلانی نشان می دهند، اما این اثر در شرایط خستگی شدید تضعیف می شود. درک این تعامل برای طراحی برنامه های تمرین پلایومتریک ایمن و موثر ضروری است.

کلیدواژه ها:

کراتین کیناز عضلانی (CK-MM) ، پرش عمقی ، تمرین اکسنتر یک ، سطح فرود ، آسیب عضلانی ناشی از تمرین