بررسی ارتباط بین قدرت عضلانی اندام تحتانی و تعادل پویا در فوتبالیستهای بزرگسال لیگ دسته سوم کشور

هدف از این پژوهش بررسی رابطه بین قدرت عضلانی اندام تحتانی و تعادل پویا در فوتبالیستهای بزرگسال شرکت کننده در لیگ دسته سوم کشور بود. این مطالعه با استفاده از روش تحقیق توصیفی-تحلیلی انجام گرفت. جامعه آماری شامل کلیه بازیکنان تیم حاضر در لیگ دسته سوم کشور بود که از میان آنها ۴۰ فوتبالیست مرد با میانگین سنی ۲۴/۸ سال و با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. قدرت عضلانی اندام تحتانی از طریق آزمون دستی عضلات چهارسر ران، همسترینگ و عضلات دورکننده لگن ارزیابی شد. تعادل پویا نیز با بهره گیری از آزمون Y Balance در سه جهت قدامی، خلفی داخلی و خلفی خارجی سنجیده شد. داده ها با استفاده از آزمون شاپیرو ویلک جهت بررسی نرمال بودن توزیع و آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی ساده تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین قدرت عضلات چهارسر ران، همسترینگ و دورکننده لگن با مقادیر تعادل پویا رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (P<۰.۰۵). علاوه بر این قدرت عضله چهارسر ران به عنوان پیش بینی کننده معنادار تعادل قدامی شناسایی شد (R۲=۰.۴۶۲). این یافته ها بیانگر اهمیت ویژه ارتقای قدرت عضلات اندام تحتانی در بهبود توانایی های تعادلی ورزشکاران است. نتایج این پژوهش بر ضرورت توجه به طراحی و اجرای برنامه های تمرینی ترکیبی قدرتی-تعادلی در فوتبالیست های بزرگسال به منظور بهبود عملکرد ورزشی و کاهش ریسک آسیب های رایج تاکید می کند. همچنین پیشنهاد می شود در برنامه های تمرینی تیم های فوتبال در سطوح مختلف، ارزیابی های دوره ای قدرت عضلانی و تعادل گنجانده شود تا از بروز آسیب های عضلانی-اسکلتی جلوگیری شود.

کلیدواژه ها:

فوتبال ، قدرت عضلانی ، تعادل پویا ، آزمون Y Balance ، آسیب های ورزشی ، پیشگیری از آسیب