پدیده جرم و رسانه ها: تاثیر رسانه ها بر ارتکاب جرم (مطالعه موردی اینستاگرام)

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 33

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

PSRSD09_034

تاریخ نمایه سازی: 24 مرداد 1405

چکیده مقاله:

در دنیای امروز رسانه های اجتماعی مانند اینستاگرام نقش دوگانه ای در جامعه ایفا می کنند؛ از یک سو به عنوان ابزار ارتباطی و سرگرمی عمل می کنند و از سوی دیگر بستری برای تسهیل و تشویق ارتکاب جرایم فراهم می آورند. این مقاله به بررسی تاثیر رسانه ها بر ارتکاب جرم می پردازد و اینستاگرام را به عنوان مطالعه موردی انتخاب کرده است. هدف اصلی تحقیق شناسایی مکانیسم هایی است که از طریق ویژگی های این پلتفرم مانند انتشار سریع محتوا، الگوریتم های تقویت کننده، امکان ناشناس ماندن و نمایش محتوای بصری، جرایم سایبری و آفلاین را تسهیل می کند. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی با رویکرد کیفی است و بر پایه بررسی ادبیات موجود و تحلیل مطالعات موردی واقعی انجام شده است. داده ها از مقالات علمی معتبر جمع آوری شده و با تمرکز بر جنبه های روانشناختی و اجتماعی مانند نظریه یادگیری اجتماعی و تاثیر الگوریتم ها بر رفتار کاربران تحلیل گردیده اند. اینستاگرام با بیش از دو میلیارد کاربر فعال محیطی ایده آل برای انتشار محتوای مجرمانه ایجاد کرده که می تواند به عادی سازی جرایم منجر شود. یافته ها نشان می دهد که اینستاگرام جرایمی مانند زورگویی سایبری، جرایم ناشی از نفرت، تعقیب و کلاهبرداری را افزایش می دهد. برای مثال انتشار سریع تصاویر و ویدیوهای خشونت آمیز یا توهین آمیز می تواند به تقلید رفتارهای مجرمانه توسط کاربران جوان منجر شود. همچنین الگوریتم های این پلتفرم محتوای افراطی را تقویت کرده و کاربران را در چرخه ای از تعامل با محتوای منفی نگه می دارد. مطالعات نشان می دهد که کاربران نوجوان به دلیل حساسیت سنی بیشتر در معرض تاثیرپذیری قرار دارند و این امر به افزایش بزهکاری در فضای مجازی و حتی انتقال آن به دنیای واقعی کمک می کند. در نهایت، این تحقیق نتیجه می گیرد که رسانه های اجتماعی مانند اینستاگرام بدون نظارت کافی می توانند به عنوان کاتالیزور جرم عمل کنند. پیشنهادها شامل آموزش سواد رسانه ای در مدارس، تقویت نظارت والدین از طریق ابزارهای فنی و تدوین قوانین سختگیرانه تر برای پلتفرم ها مانند پالایش محتوای مجرمانه و همکاری با نهادهای قضایی است. اجرای این راهکارها می تواند به کاهش تاثیر منفی رسانه ها بر جامعه کمک کند و تعادل بین آزادی بیان و امنیت عمومی را برقرار سازد. این مقاله می تواند مبنایی برای تحقیقات آینده در زمینه سیاست گذاری دیجیتال باشد.

نویسندگان

مریم طالبی

دانشجوی کارشناسی ارشد رشته حقوق خصوصی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند