تبیین حکم طیره در حدیث رفع از منظر شیخ انصاری امام خمینی و مرحوم آیت الله سید محمد

یکی از کردارهای ناشایست بشر که سبب ناامیدی و پذیرش شکست در موقعیت های مختلف زندگی خواهد بود، فال بد زدن یا همان تطیر است. از آن جهت که اسلام با عوامل توقف و یا پسرفت انسان همواره مخالفت است با ابلاغ و تبیین احکام این عمل را مورد نهی قرار داده است. از جمله روایاتی که از این عمل نهی کرده و نیز فقها و اصولیون مختلف به تناسب آن را مورد بحث قرار داده اند حدیث «رفع» است. اما آنچه مورد نظر نویسنده در این تحقیق بوده این است که با هدف تبیین حکم فقهی تطیر در حدیث رفع علیهم رحمه الله با روش فیش برداری به تحلیل و توصیف ادله مسئله از منظر شیخ انصاری امام خمینی و مرحوم سید محمد سعید حکیم بپردازد. از جمله نتایج این مقاله می توان به این مطلب اشاره کرد که مطابق آنچه در حدیث رفع آمده، مراد از رفع تطیر، رفع نهی و وجوب ترک آن بوده که در امت های سابق از جانب خداوند برای ایشان جعل شده بود و با ظهور اسلام این نهی برداشته شد. همچنین از دیگر نتایج این مقاله به این مطالب می توان اشاره کرد که از نظر برخی بزرگان سه احتمال در رفع «طیره» در حدیث رفع وجود دارد این احتمالات عبارت از رفع تمام آثار، رفع اثر ظاهر در هر یک از فقرات نه گانه و همچنین رفع مواخذه می باشند. همچنین برخی دیگر مراد از رفع طیره را خصوص رفع اثر تکوینی آن دانسته اند، مراد از رفع تکوینی این است که خداوند بر امت پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله تفضل کرده و اثر مخرب طیره را برداشته است و حتی اگر یکی از مسلمین مبتلا به این آفت شود، باز هم دچار آن اثر مضر و البته توهمی نخواهد شد.

کلیدواژه ها:

طیره ، تطیر ، فال بد ، حدیث رفع ، شیخ انصاری ، امام خمینی ، آیت الله حکیم