تبیین حکم فقهی استخاره از منظر آثار مکتوب جناب سید بن طاووس، مرحوم آیت الله سبزواری و مرحوم آیت الله سید محمد سعید حکیم رحمه الله علیهم

محمد گلزار بشر در طول تاریخ همواره برای خروج از دوراهی ها ابتدا از رسول باطن بهره مند شده و اگر به وسیله خرد خویش به نتیجه نرسید برای تعیین راه درست متوسل به راه هایی و رای اندیشه خود نظیر مشورت با دیگران شده است. از جمله این راه ها، استخاره بوده که بعد از ظهور دین اسلام دارای فروعات و احکام خاصی شده است. هدف این تحقیق دانش افزایی در مخاطبین درباره حکم فقهی و فروعات استخاره از منظر سه شخصیت والای فقهی یعنی مرحوم سید بن طاووس، مرحوم آیت الله سبزواری و مرحوم آیت الله سید محمد سعید حکیم است. روش گردآوری اطلاعات فیش برداری از منابع فقهی و روایی مرتبط بوده است. سوال اصلی تحقیق این است که حکم فقهی استخاره و فروعات آن نظیر حکم چند مرتبه استخاره کردن، حکم نیابت در استخاره و موارد جواز و عدم جواز آن از دیدگاه این فقها چیست؟ نتایج تحقیق نشان می دهد که این پژوهش از جهت تبیین متمرکز بر حکم فقهی استخاره و برخی فروعات آن دارای نوآوری است. فقها از جایگذاری استخاره در عداد نمازهای مستحبی آن را مستحب دانسته و استدلال هایی بیان کرده اند. با وجود جواز استخاره در بسیاری موضوعات مواردی مانند استخاره بر ترک واجب و انجام حرام محکوم به عدم جواز هستند.

کلیدواژه ها:

استخاره ، حکم استخاره ، سید بن طاووس ، آیت الله سبزواری ، آیت الله محمد سعید حکیم