مفهوم بلوغ از دیدگاه فقه و کنوانسیون حقوق کودک

یکی از مراحل مهم زندگی افراد و مفاهیم اساسی در زندگی اشخاص، بلوغ است. بلوغ به جهت آثار شرعی و حقوقی و قانونی اش، همواره مورد بحث و نظر علمای دینی و حقوق دانان بوده است. مشهور بلکه قریب به اتفاق فقهای اسلام اعم از شیعه و اهل سنت معیار سن را با اختلافاتی در مقدار سن بصورت مطلق بعنوان معیار بلوغ پذیرفته اند. در مقابل گروه اندکی نیز بلوغ را امری طبیعی دانسته و سن را تنها در حد آمارهای کاشف از این بلوغ طبیعی میدانند. امروزه پذیرش معیار سنی بصورت مطلق بدون در نظر داشت خصوصیات جسمی و تفاوت های روحی روانی افراد با توجه به فراوانی و تعدد نژادها و اختلافات محیطی و عوامل دیگر، تا حدودی با مشکل مواجه می گردد. نظریه نسبیت بلوغ که از دیرباز درمیان فقهای شیعه از قائلینی برخوردار بوده است. از طرفی دیگر ماده یک کنوانسیون حقوق کودک مصوب ۱۹۸۹ ۱۸ سالگی را مرز میان کودکی و بزرگسالی میداند، در عین حال به کشورهای عضو اجازه می دهد سن کمتری را در تعریف کودک اعمال کنند. ماده ۳۸ در مورد ممنوعیت کشورها در استخدام و به کارگیری افراد کمتر از ۱۵ سال در مخاصمات مسلحانه نیز از همین قبیل است که در آن ها سن خاصی برای کودک در نظر گرفته شده است و کشورها ملزم به رعایت آن شده اند. مقاله حاضر به بررسی مفهوم بلوغ از دیدگاه فقه و کنوانسیون حقوق کودک می پردازد.

کلیدواژه ها:

کودک ، سن ، بلوغ ، فقه ، حقوق کودک