پارادایم همزیستی استخراج و حفاظت: مدل تحلیلی نقش علوم زمین در پایداری محیط زیست

زمینه و هدف: رشد فزاینده جمعیت، توسعه صنعتی و افزایش تقاضا برای منابع طبیعی فشار بی سابقه ای بر سامانه های زمین وارد کرده است. ایجاد تعادل میان بهره برداری از منابع و حفاظت محیط زیست به یکی از چالش های اساسی قرن بیست ویکم تبدیل شده است. هدف این پژوهش بررسی نقش علوم زمین در شکل دهی چارچوبی برای همزیستی پایدار استخراج منابع و حفاظت محیط زیست است. روش بررسی: در این مطالعه از رویکرد تحلیلی-مفهومی استفاده شد و با ادغام ارزیابی ظرفیت اکولوژیک، مدیریت چرخه حیات منابع و بازسازی اکوسیستم ها، چارچوبی یکپارچه برای مدیریت پایدار منابع ارائه گردید. یافته ها: نتایج نشان می دهد که علوم زمین می تواند با ارائه راهنمایی های سیستماتیک برای پایش، مدیریت و بازسازی منابع طبیعی، تصمیم گیری های علمی و مبتنی بر داده را ممکن سازد و فشار بر محیط زیست را کاهش دهد و بهره برداری موثر از منابع را تضمین کند. نتیجه گیری کلی: ادغام روش های ارزیابی، مدیریت و بازسازی توسط علوم زمین، نقش کلیدی در گذار به توسعه پایدار دارد و می تواند همزمان بهره برداری از منابع و تاب آوری اکوسیستم ها را حمایت کند.

کلیدواژه ها:

علوم زمین ، پایداری ، منابع ، محیط زیست ، تاب آوری اکوسیستم