مقایسه روش های دانش محور TOPSIS و میانگین هندسی به منظور مدل سازی پتانسیل معدنی کانسارهای مس-طلا در منطقه فیض آباد، شمال شرق ایران

شناسایی نواحی امیدبخش معدنی (MPM) یکی از مراحل کلیدی در هدف گیری اکتشافی کانسارهای معدنی به ویژه در مناطق دارای داده های چندمنبعی و با توزیع داده های پیچیده است. در این مطالعه، مقایسه دو روش دانش محور TOPSIS (به عنوان یک روش تصمیم گیری چندمعیاره) و میانگین هندسی (به عنوان یک تکنیک آماری مرسوم) برای سنجش عملکرد آن ها در پیش بینی نواحی امیدبخش معدنی از طریق اعمال آن بر روی مجموعه داده های اکتشافی منطقه فیض آباد، شمال شرق ایران، انجام شده است. منطقه مورد مطالعه شامل ۱۳ کانسار شناخته شده مس-طلا بوده و به عنوان یک پهنه مناسب برای ارزیابی روش های MPM انتخاب شده است. در گام نخست از این پژوهش، لایه های پیشگوی اکتشافی استخراج شدند و سپس تلفیق این لایه ها با استفاده از دو روش دانش محور TOPSIS و میانگین هندسی انجام شد و نقشه های نواحی امیدبخش معدنی حاصل گردید. به منظور ارزیابی و مقایسه نتایج به دست آمده، از منحنی های نرخ موفقیت و نمودارهای پیش بینی-مساحت استفاده شده است. نتایج حاصل از تحلیل منحنی های ارزیابی عملکرد نشان داد که نقشه امیدبخش معدنی حاصل از روش TOPSIS عملکرد پیشگویانه بهتری نسبت به مدل حاصل از میانگین هندسی در هدف گیری اکتشاف معدنی در منطقه مورد مطالعه دارد.

کلیدواژه ها:

نقشه برداری پتانسیل معدنی ، TOPSIS ، میانگین هندسی ، داده های اکتشافی ، منطقه فیض آباد