تحلیل چندمقیاسی اطلاعات مکانی در محدوده استان تهران برای مکان یابی بهینه رصدخانه ژئومغناطیسی

رصدخانه ژئومغناطیسی تهدیدی برای تاب آوری شهری در کلان شهر تهران محسوب می شود. چراکه رصدخانه های مغناطیسی ستون فقرات پایش تغییرات زمانی میدان ژئومغناطیس در یک منطقه هستند. عدم وجود آنها باعث می شود تا امکان شناسایی آشفتگی های مغناطیسی ناشی از شکستگی سنگ ها در فاز مقدماتی زمین لرزه ها و یا ناشی از تغییر سطح فعالیت مغناطیسی خورشید (موثر در تولید پرتوهای کیهانی و ایزوتوپهای ترکیبات اتمسفری) شناسایی نشده و درنتیجه پیش بینی مخاطراتی مثل زلزله، طوفان های مغناطیسی (موثر در اختلال مخابرات، شبکه های برق و سیستم های ناوبری)، تغییرات آب و هوایی، اقلیمی و یا حتی تهیه نقشه های ناوبری حاوی سطح بالایی از خطای سوگیری باشند. تعیین مکان رصدخانه ژئومغناطیسی مطابق با استانداردهای INTERMAGNET، مستلزم در نظر گرفتن هم زمان عوامل متعددی است. در بخش اول این مقاله از بررسی عوامل مخرب طبیعی و مصنوعی که در یک منطقه صنعتی درحال توسعه، ثبت دقیق مولفه های میدان ژئومغناطیس و تغییرات زمانی آن را مخدوش می سازند، لایه های اطلاعات مکانی تامین کننده الزامات ایستگاه های رصدخانه ای برای دو مقیاس (الف) استان تهران و (ب) استان تهران و استان های مجاور آن در GIS تهیه و براساس استانداردهای INTERMAGNET ویرایش می شوند. در گام بعد از تجمیع فرآیند تحلیل سلسله مراتبی، منطق فازی و MCDM این لایه های اطلاعات مکانی تلفیق شده و مکان های بهینه برای راه اندازی رصدخانه ژئومغناطیسی در این محدوده ها تعیین می شوند.

کلیدواژه ها:

رصدخانه ژئومغناطیسی ، نوفه های الکترومغناطیسی ، مخاطرات طبیعی ، معیارهای مکان یابی ، تهران