ارزیابی و تحلیل پتانسیل ژئوتوریسم آبشار بیشه لرستان

ژئوتوریسم به عنوان یکی از رویکردهای نوین گردشگری، با تمرکز بر میراث زمین شناسی و ژئومورفولوژیکی، نقش مهمی در توسعه پایدار مناطق طبیعی ایفا می کند. آبشار بیشه، واقع در زاگرس میانی و شهرستان دورود استان لرستان، یکی از ژئوسایت های شاخص غرب ایران است که در نتیجه تعامل لیتولوژی آهکی، ساختارهای تکتونیکی و فرآیندهای فرسایش آبی شکل گرفته است. هدف پژوهش حاضر، تحلیل ژئومورفولوژیکی آبشار بیشه و ارزیابی پتانسیل های آن در توسعه ژئوتوریسم پایدار است. پژوهش از نوع کاربردی و توصیفی–تحلیلی بوده و با رویکرد ترکیبی مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی های میدانی انجام شده است. ارزیابی پتانسیل ژئوتوریسم بر اساس شاخص های ارزش علمی و ژئومورفولوژیکی، ارزش زیبایی شناختی، ارزش دسترسی و مدیریتی و ارزش حفاظتی و آسیب پذیری صورت گرفت. نتایج نشان می دهد که آبشار بیشه به دلیل وجود پرتگاه سنگی، حوضچه پای آبشار، پویایی فرآیندهای فرسایش فلویال، تنوع چشم انداز طبیعی و دسترسی مناسب، از توان بالایی برای توسعه ژئوتوریسم برخوردار است. با این حال، فشار گردشگری و محدودیت های مدیریتی، ضرورت برنامه ریزی مبتنی بر حفاظت علمی و مدیریت پایدار را آشکار می سازد. در مجموع، یافته ها بیانگر آن است که با مدیریت صحیح، ارتقای آگاهی ژئوتوریستی و مشارکت جوامع محلی، آبشار بیشه قابلیت تبدیل شدن به یک مقصد ژئوتوریستی پایدار و آموزش محور را دارد.

کلیدواژه ها:

ژئوتوریسم ، ژئومورفولوژی ، آبشار بیشه ، زاگرس ، توسعه پایدار