دیاژنز واحد کربناته کرتاسه بالایی در برش ترک ویران شاهین دژ

در این پژوهش واحدهای کربناته کرتاسه بالایی در منطقه ترک ویران به ضخامت ۱۱۴.۵ متر از جنبه ی محیط رسوبی، دیاژنز بررسی شده است. بر اساس مطالعات صحرایی، ویژگی های سنگ شناسی و خصوصیات ماکروسکوپی توالی کربناته برش ترک ویران به ۱۱ واحد سنگ شناسی مجزا تقسیم شد و بر اساس مطالعات آزمایشگاهی نمونه های میکروسکوپی شامل ۳ گروه میکروفاسیس پلاژیک با رخساره های بیوکلستیک مادستون، گلوبوترونکا وکستون و الیگوستژینا پکستون می باشد که قابل مقایسه با SMF ۳ فلوگل است و در زون رخساره ای FZ_۱ و FZ_۳ ته نشست شده اند که محیط رسوب گذاری دریاهای نسبتا عمیق را تداعی می کند. بر اساس ترکیب دانه های پتروفاسیس های ماسه سنگی محدوده کوهزایی با چرخه دوباره برای منشاء ماسه سنگ ها مشخص می گردد. در ناحیه مدنظر، فرآیندهای گوناگون دیاژنز بر سنگ های کربناتی موثر بوده است. از مهم ترین آنها، سیمانی شدن دروزی و بلوکی، نئومورفیسم، فشردگی مکانیکی و شیمیایی، دولومیتی شدن، پیریتی شدن، انحلال و شکستگی است.

کلیدواژه ها:

دیاژنز ، واحد کربناته ، کرتاسه بالایی ، برش ترک ویران ، شاهین دژ ، محیط رسوبی ، نئومورفیسم ، سیمانی شدن ، پیییتی شدن ، گروه زمین شناسی