رابطه تغذیه مناسب با توانایی رشد و یادگیری کودکان استثنایی

پژوهش حاضر به بررسی رابطه تغذیه مناسب با توانایی رشد و یادگیری کودکان استثنایی می پردازد. روش پژوهش بر حسب هدف، کاربردی و از نظر روش جمع آوری اطلاعات از روش توصیفی از نوع همبستگی استفاده شده است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه کودکان استثنایی مدارس استثنایی شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ می باشد که برای انتخاب نمونه از روش نمونه گیری در دسترس استفاده شد به این صورت که ابتدا فراخوان شرکت در پژوهش حاضر در گروه مجازی والدین دانش آموزان مدارس استثنایی کرمانشاه منتشر شد و از بین والدینی که جهت شرکت در پژوهش تماس گرفتند والدین مدرسه بشارت انتخاب و داوطلب شرکت در پژوهش بودند ۶۰ دانش آموز استثنایی را انتخاب کردیم. ابزارهای گردآوری داده ها شامل آزمون نگرش به تغذیه کارنر و همکاران (EAT۲۶) و پرسشنامه ویژگی زیستی دانش آموزان استثنایی پورعلی و کرمانی و پرسشنامه جهت گیری برنامه درسی دست اندرکاران آموزشی نسبت به تعلیم و تربیت استثنایی حقیقی ۱۳۹۲ می باشد. برای تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS در قسمت آمار توصیفی از فراوانی و میانگین و در بخش آمار استنباطی برای تحلیل فرضیه ها از روش همبستگی پیرسون و ضریب رگرسیون استفاده می گردد.

کلیدواژه ها:

تغذیه مناسب ، توانایی رشد ، یادگیری ، کودکان استثنایی