اثربخشی غنی سازی روابط زناشویی بر آشفتگی روان شناختی و طلاق عاطفی در زوجین شهر گلوگاه

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی غنی سازی روابط زناشویی براساس طرح اولسون بر آشفتگی روان شناختی و طلاق عاطفی در زوجین دارای طلاق عاطفی بود. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل می باشد. جامعه آماری این پژوهش را کلیه زوجین دارای طلاق عاطفی که به مراکز مشاوره شهر گلوگاه در ۶ ماه دوم سال ۱۴۰۳ مراجعه کردند تشکیل دادند. از بین مراجعه کنندگان ۳۰ نفر از طریق روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گروه گواه (۱۵ نفر) قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه طلاق عاطفی گاتمن (۱۹۹۴) و مقیاس آشفتگی روانی لاویبوند و لاویبوند (۱۹۹۵) بود. از روش آمار استنباطی برای تایید و رد فرضیات پژوهش از آزمون کوواریانس استفاده شد. نتایج نشان داد که آموزش غنی سازی روابط زناشویی بر آشفتگی روان شناختی و طلاق عاطفی در زوجین دارای طلاق عاطفی تاثیر دارد و باعث کاهش آشفتگی روان شناختی و طلاق عاطفی در زوجین دارای طلاق عاطفی شد.

کلیدواژه ها:

غنی سازی روابط زناشویی ، آشفتگی روان شناختی ، طلاق عاطفی ، زوجین