مقایسه اثر بخشی مدل طرحواره درمانی با مدل درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر طرحواره ناسازگار نقص و شرم در زنان متقاضی عمل زیبایی شهر همدان

این پژوهش با هدف مقایسه اثر بخشی مدل طرحواره درمانی با مدل درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر طرحواره ناسازگار نقص و شرم در زنان متقاضی عمل زیبایی شهر همدان انجام شد. طرح این پژوهش پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و تجربی از نوع نیمه آزمایشی بود. همچنین تحقیق حاضر از لحاظ هدف یک تحقیق کاربردی و از لحاظ شیوه گردآوری داده ها کمی بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه زنان متقاضی عمل زیبایی مراجعه کننده به مراکز زیبایی شهر همدان در سال ۱۴۰۳ تشکیل دادند. نمونه پژوهش حاضر شامل ۴۵ نفر از زنان متقاضی عمل زیبایی شهر همدان بودند که به صورت نمونه گیری غیر تصادفی هدفمند با توجه به پذیرش افراد برای شرکت در پژوهش در مرحله اول و دارا بودن ملاک های ورود و خروج از میان جامعه آماری انتخاب و به طور تصادفی در سه گروه مبتنی بر پذیرش و تعهد (۱۵ نفر)، طرحواره درمانی (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) قرار گرفتند. نتایج میانگین متغیرها گویای این مطلب است که میزان طرحواره ناسازگار نقص و شرم در زنان متقاضی عمل زیبایی مراجعه کننده به مراکز زیبایی شهر همدان بعد از اجرای مدل طرحواره درمانی و مدل درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد کاهش پیدا نموده است. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل های آماری نشان دادند که مدل طرحواره درمانی به میزان حدودا ۵۸٪ بر اختلال خودشیفتگی و مدل درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به میزان حدودا ۸۳٪ بر طرحواره ناسازگار نقص و شرم تاثیرگذار است. همچنین بین مدل طرحواره درمانی با مدل درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد اختلال خودشیفتگی در زنان متقاضی عمل زیبایی شهر همدان تفاوت معنی داری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

مدل طرحواره درمانی ، مدل درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، طرحواره ناسازگار نقص و شرم ، زنان متقاضی عمل زیبایی