بررسی رابطه تفکر انتقادی و خودکارآمدی دانشجویان روانشناسی دانشگاه یاسوج

تحولات سریع علمی و اجتماعی و حجم بالای اطلاعات درست و نادرست در دنیای امروز، ضرورت برخورداری دانشجویان از مهارت های تفکر و قضاوت صحیح را بیش از پیش نمایان ساخته است. از سوی دیگر، احساس خودکارآمدی به عنوان یکی از سازه های مهم در حیطه روان شناسی انگیزش و یادگیری، نقش تعیین کننده ای در نحوه مواجهه افراد با موقعیت های تحصیلی و زندگی دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه تفکر انتقادی و خودکارآمدی در بین دانشجویان روانشناسی دانشگاه یاسوج انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی - همبستگی است. جامعه آماری پژوهش را تمامی دانشجویان روانشناسی دانشگاه یاسوج تشکیل داد که بر اساس جدول مورگان و با روش نمونه گیری تصادفی ساده ۵۰ نفر (۲۵ زن و ۲۵ مرد) به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای سنجش تفکر انتقادی از پرسشنامه تفکر انتقادی ریکتس (۲۰۰۳) و برای سنجش خودکارآمدی از پرسشنامه خودکارآمدی شرر و همکاران (۱۹۸۱) استفاده شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی اسپیرمن و آزمون t مستقل تحلیل گردید. نتایج نشان داد بین تفکر انتقادی و خودکارآمدی دانشجویان رابطه معنادار و معکوس وجود دارد. همچنین بین میانگین نمرات تفکر انتقادی و خودکارآمدی دانشجویان دختر و پسر تفاوت معناداری مشاهده نشد. این یافته ها بر اهمیت توجه به شیوه های آموزشی و برنامه های درسی در ارتقای همزمان مهارت های تفکر و باورهای خودکارآمدی دانشجویان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

تفکر انتقادی ، خودکارآمدی ، دانشجویان روانشناسی ، جنسیت