اثر بخشی زوج درمانی مبتنی بر هیجان (EFT) بر حل تعارضات زناشویی زوجین

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر بخشی زوج درمانی مبتنی بر هیجان (EFT) بر حل تعارضات زناشویی زوج های مراجعه کننده به مراکز مشاوره انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی زوج های مراجعه کننده به مراکز مشاوره بود. از میان این جامعه ۱۰ زوج (۲۰ نفر) به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۵ زوج) و کنترل (۵ زوج) گمارده شدند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای هفتگی تحت مداخله زوج درمانی مبتنی بر هیجان بر اساس پروتکل Soozan Johnson (۲۰۱۹) قرار گرفت در حالی که گروه کنترل هیچگونه مداخله ای دریافت نکرد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه تعارضات زناشویی Hudson بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و از طریق آزمون های تی وابسته و تی مستقل در سطح معناداری ۰/۰۵ تحلیل شدند. نتایج آزمون تی وابسته نشان داد که نمرات تعارضات زناشویی در گروه آزمایش از مرحله پیش آزمون تا پس آزمون به طور معناداری کاهش یافته است (p=۰.۰۰۱, t=۷.۲۵). همچنین نتایج آزمون تی مستقل بر روی نمرات تفاضل نشان داد که میزان کاهش تعارضات زناشویی در گروه آزمایش (۱۱.۹۰) در مقایسه با گروه کنترل (۱.۸۰) به طور معناداری بیشتر بوده است (p=۰.۰۰۱, t=۴.۲۲۴). یافته های پژوهش نشان داد که زوج درمانی مبتنی بر هیجان از طریق بازسازی الگوهای تعاملی منفی، اصلاح سبک های دلبستگی و تسهیل ابراز نیازهای هیجانی رویکردی موثر در کاهش تعارضات زناشویی و ارتقای توانایی زوجین در حل مسائل بین فردی است. بنابراین استفاده از این رویکرد درمانی در مراکز مشاوره و خدمات خانواده می تواند در بهبود کیفیت روابط زناشویی موثر باشد.

کلیدواژه ها:

زوج درمانی مبتنی بر هیجان (EFT) ، تعارضات زناشویی ، زوجین جوان