نقش خانواده و ازدواج در شکل گیری شخصیت فردی و اجتماعی در سبک زندگی اسلامی - ایران

مقدمه: خانواده و ازدواج به عنوان دو رکن اساسی تمدن اسلامی ایرانی همواره نقش محوری در جامعه پذیری و شکل گیری هویت فردی و جمعی داشته اند. هدف این مقاله مروری تبیین نظام مند کارکردهای تربیتی روانشناختی و اجتماعی خانواده و ازدواج در سبک زندگی اسلامی-ایرانی است. این مطالعه به روش مروری (Review) و با جستجوی نظام مند در منابع معتبر اسلامی (قرآن، نهج البلاغه، صحیفه سجادیه، متون روانشناسی اسلامی، آثار مطهری، بهشتی، جوادی آملی) و پایگاه های داده علمی (Magiran، SID، Noormags) بین سال های ۱۳۸۰ تا ۱۴۰۳ انجام شده است. خانواده در سبک زندگی اسلامی ایرانی، نخستین مدرسه انسان سازی است که شخصیت فردی را در ابعاد دینی، اخلاقی، عاطفی و شناختی شکل می دهد. ازدواج نیز به عنوان میثاقی الهی، شخصیت اجتماعی فرد را از طریق مسئولیت پذیری، همدلی، مشارکت و گسترش شبکه های همبستگی تکامل می بخشد. احیای الگوی اصیل خانواده و ازدواج اسلامی ایرانی می تواند راهکار موثری در برابر بحران های هویتی و فردگرایی افراطی جوامع معاصر باشد.

کلیدواژه ها:

خانواده ، ازدواج ، شخصیت فردی ، شخصیت اجتماعی ، سبک زندگی اسلامی-ایرانی ، جامعه پذیری