بررسی تاثیر مشارکت کارکنان بر تعهد سازمانی با در نظر داشتن نقش میانجی طردشدگی سازمانی (مورد مطالعه شهرداری منطقه ۷ شهر تهران)

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر مشارکت کارکنان بر تعهد سازمانی با نقش میانجی طردشدگی سازمانی در شهرداری منطقه ۷ شهر تهران انجام شده است. روش تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه اجرا توصیفی- همبستگی می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل کارکنان شهرداری منطقه ۷ شهر تهران به تعداد ۱۰۰۰ نفر بوده که بر اساس فرمول کوکران تعداد ۲۷۸ نفر به عنوان نمونه آماری و با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد بوده و روایی آن با استفاده از نظر خبرگان و روش لاوشه و پایایی آن از طریق ضریب آلفای کرونباخ مورد تایید قرار گرفت. داده های گردآوری شده با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی و از طریق مدل سازی معادلات ساختاری با نرم افزار SmartPLS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد مشارکت کارکنان تاثیر مثبت و معناداری بر تعهد سازمانی دارد و همچنین مشارکت کارکنان موجب کاهش طردشدگی سازمانی می شود. علاوه بر این طردشدگی سازمانی تاثیر منفی و معناداری بر تعهد سازمانی کارکنان داشته و نقش میانجی آن در رابطه بین مشارکت کارکنان و تعهد سازمانی مورد تایید قرار گرفت. بر اساس نتایج پژوهش ایجاد بستر مناسب برای مشارکت واقعی کارکنان، توجه به نظرات و پیشنهادهای آنان و کاهش احساس طرد شدگی در محیط کار می تواند به افزایش تعهد سازمانی، بهبود عملکرد کارکنان و ارتقای کیفیت خدمات در شهرداری منطقه ۷ شهر تهران منجر شود.

کلیدواژه ها:

مشارکت ، کارکنان ، تعهد سازمانی ، طرد شدگی سازمانی ، شهرداری منطقه ۷ شهر تهران