تاثیر مسئولیت اجتماعی بر عملکرد اقتصادی زیرساخت های شهری با نقش واسطه ای سرمایه انسانی پایدار در شهرداری شیراز

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مسئولیت اجتماعی بر عملکرد اقتصادی زیرساخت های شهری با نقش واسطه ای سرمایه انسانی پایدار در شهرداری شیراز انجام شد. روش پژوهش توصیفی-پیمایشی و از نظر هدف کاربردی بود. جامعه آماری شامل کلیه مدیران، معاونان و کارشناسان ارشد حوزه های مالی، برنامه ریزی، توسعه منابع انسانی و همچنین مدیران پروژه های عمرانی و زیرساختی شهرداری شیراز تعداد ۸۵۰ نفر بر اساس آمار دفتر منابع انسانی بود. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران و با خطای ۵ درصد، ۲۶۵ نفر تعیین و افراد به روش تصادفی طبقه ای بر اساس حوزه سازمانی انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد استفاده گردید. پرسشنامه مسئولیت اجتماعی کارول (۱۹۹۱) با ۲۹ گویه، پرسشنامه محقق ساخته عملکرد اقتصادی زیرساخت های شهری با ۱۵ گویه (شامل شاخص هایی نظیر تحقق بودجه عمرانی، هزینه تمام شده هر پروژه، نرخ پیشرفت فیزیکی و زمان تحویل پروژه های زیرساختی) و پرسشنامه سرمایه انسانی پایدار یوسف و همکاران (۲۰۱۳) با ۲۴ گویه بود. پایایی کلی پرسشنامه ها با آلفای کرونباخ بالاتر از ۰.۸ تایید شد. داده ها با نرم افزارهای SPSS نسخه ۲۷ و AMOS نسخه ۲۴ و با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) و آزمون سوبل تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که مسئولیت اجتماعی هم به طور مستقیم و هم با میانجی گری سرمایه انسانی پایدار بر عملکرد اقتصادی زیرساخت های شهری تاثیر مثبت و معناداری دارد. در نتیجه، تقویت فرهنگ مسئولیت پذیری اجتماعی در شهرداری شیراز به شرط سرمایه گذاری همزمان بر روی توسعه انعطاف پذیری و سلامت سرمایه انسانی می تواند کارایی و اثربخشی اقتصادی پروژه های زیرساختی را به طور پایدار بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

مسئولیت اجتماعی ، عملکرد اقتصادی زیرساخت های شهری ، سرمایه انسانی پایدار ، شهرداری شیراز ، پروژه های عمرانی شهری