نقد مفروض تداوم فعالیت

مفروضات حسابداری عواملی هستند که تهیه و گزارشگری صورت های مالی بر مبنای آن انجام می شود، که مهم ترین مفروضات آن عبارتند از تفکیک شخصیت که واحد اقتصادی را از سایر بخش ها جدا می کند، فرض تداوم فعالیت واحدی است که پیش بینی می کند که فعالیت های اقتصادی به فعالیت های خود ادامه می دهند، فرض دوره ی مالی عمر اقتصادی واحد به دوره زمانی مساوی تقسیم می کند، فرض واحد پول که تمامی فعالیت ها با واحد پولی مشخص گزارش می شوند. فرض تداوم فعالیت یکی از مفروضات اساسی حسابداری است که بر اساس آن صورت های مالی شرکت ها با این پیش فرض تهیه می شوند که آنها در آینده به فعالیت خود ادامه خواهند داد. این فرض در گزارشگری مالی نقش کلیدی دارد و مبنای تصمیم گیری سرمایه گذاران، اعتباردهندگان و سایر ذی نفعان قرار می گیرد. با این حال شواهد نشان می دهند که این فرض در شرایط ناپایدار اقتصادی و تغییرات سریع دنیای کسب و کار فاقد کارایی لازم است. یکی از مهم ترین کاستی های این فرض عدم پیش بینی ورشکستگی شرکت ها و ارزش گذاری های نادرست دارایی ها و بدهی ها در شرایط بحران و ورشکستگی است. شرکت هایی که با مشکلات مالی جدی مواجه هستند همچنان صورت های مالی خود را بر اساس فرض تداوم فعالیت تنظیم می کنند در حالی که ممکن است در آینده نزدیک دچار توقف عملیات شوند. همچنین فرض تداوم فعالیت در پیش بینی ریسک های سیستماتیک مانند بحران های اقتصادی، بی ثباتی بازارهای مالی عملکرد ضعیفی دارد. بسیاری از شرکت ها بدون در نظر گرفتن این شرایط دارایی ها و بدهی های خود را به این گونه ثبت می کنند. در مجموع محدودیت های فرض تداوم فعالیت در گزارشگری مالی لزوما بازنگری و اصلاح آن را برجسته می سازد. وابستگی بیش از حد به این فرض می تواند به اطلاعات مالی غیر واقعی و کاهش قابلیت اعتماد گزارش های مالی منجر شود.

کلیدواژه ها:

تداوم ، فعالیت حسابداری ، مشکلات مالی ، ورشکستگی شرکت ها ، مفروضات حسابداری