پیش بینی افکار خودکشی براساس دشواری تنظیم هیجان و کانون کنترل سلامتی در بیماران تالاسمی

پژوهش انجام شده با هدف بررسی نقش دشواری در تنظیم هیجان و کانون کنترل سلامت در پیش بینی افکار خودکشی در بیماران تالاسمی ماژور انجام شد. روش این پژوهش توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل بیماران ۱۸ تا ۴۰ ساله عضو انجمن تالاسمی تهران در سال ۱۴۰۲ بود که از میان آنها ۱۲۲ نفر در این مطالعه شرکت کردند. به منظور جمع آوری داده ها از پرسشنامه های افکار خودکشی، بک، مقیاس دشواری تنظیم هیجان گراتز و رومر و مقیاس کانون کنترل سلامت والستون استفاده شد. داده های به دست آمده با بهره گیری از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تحلیل ارزیابی قرار گرفت. یافته های به دست آمده نشان داد بین دشواری های تنظیم هیجان و افکار خودکشی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ به طوری که مولفه های دشواری تنظیم هیجان توانستند در مجموع ۴۹.۴ درصد از واریانس افکار خودکشی را تبیین کنند. به علاوه کانون کنترل سلامت نیز به عنوان متغیری پیش بین برای افکار مرتبط با خودکشی شناخته شد و حدود ۲۶.۴ درصد از واریانس را توضیح داد. بررسی ابعاد کانون کنترل سلامت نشان داد کانون کنترل درونی با کاهش افکار خودکشی همراه است در حالی که گرایش به کانون کنترل مبتنی بر شانس و دیگران با افزایش این افکار در بیماران ارتباط دارد. در مجموع، نتایج این پژوهش اهمیت توجه به عوامل روان شناختی در بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور را نشان می دهد. بر این اساس، به کارگیری مداخلات روان شناختی پیشگیرانه می تواند در کاهش افکار خودکشی و پیشگیری از بروز رفتارهای خود آسیب رسان در این بیماران موثر واقع شود.

کلیدواژه ها:

افکار خودکشی ، کانون کنترل ، سلامتی ، تنظیم هیجانی ، تالاسمی