نقش علوم روانشناختی در بهینه سازی نظام های آموزشی نوین

این پژوهش با هدف تبیین نقش متغیرهای خودکارآمدی تحصیلی، انگیزش یادگیری و استرس تحصیلی بر عملکرد تحصیلی دانشجویان یک مدل علی چندمتغیره را مورد آزمون قرار داد. روش پژوهش توصیفی همبستگی و از نوع پیمایشی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان بود که حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران و روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای ۳۸۵ نفر تعیین شد. ابزارهای مورد استفاده شامل مقیاس خودکارآمدی تحصیلی هارتر (۱۹۹۲)، پرسشنامه انگیزشی آمن دسی و رین (۱۹۹۳) و مقیاس استرس تحصیلی لازاروس و فلکمن (۱۹۸۴) بود. عملکرد تحصیلی نیز بر اساس میانگین نمرات نیم سال گذشته ارزیابی شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) با نرم افزار AMOS انجام پذیرفت. نتایج تحلیل همبستگی نشان داد که خودکارآمدی و انگیزش یادگیری رابطه مثبت و معنادار و استرس تحصیلی رابطه منفی و معناداری با عملکرد تحصیلی دارند.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی تحصیلی ، انگیزش یادگیری ، استرس تحصیلی ، عملکرد تحصیلی ، مدل سازی معادلات ساختاری