رابطه هوش هیجانی با مهارت حل مسئله و فراشناخت در دانش آموزان مقطع متوسطه شهر اصفهان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین هوش هیجانی با مهارت حل مسئله و فراشناخت اجرا شده است. این بررسی یک مطالعه توصیفی از نوع همبستگی بوده و جامعه آماری آن شامل کلیه دانش آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه در شهر اصفهان بود. برای اجرای این پژوهش نمونه ای با حجم ۳۸۹ نفر دانش آموز (۱۸۹ دختر، ۲۰۳ پسر) به روش نمونه گیری تصادفی از نوع خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از مقیاس هوش هیجانی برادبری و گریوز (۲۰۰۵) و پرسشنامه حل مسئله PSI هینر و پترسون (۱۹۸۲) و پرسشنامه فراشناخت حالتی دانش آموزان اونیل و عابدی (۱۹۹۶) استفاده شد. داده ها با روش های آماری ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج تحلیل پیرسون نشان داد همبستگی مثبت و معناداری در شش حالت زیر وجود دارد: بین هوش هیجانی و حل مسئله و فراشناخت، بین هوش هیجانی و مولفه های حل مسئله به جز سبک گرایش اجتناب، بین هوش هیجانی و مولفه های فراشناخت، بین مهارت فراشناخت و مولفه های حل مسئله به جز سبک گرایش اجتناب، بین مهارت حل مسئله و مولفه های هوش هیجانی، بین مهارت فراشناخت و مولفه های هوش هیجانی. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد هوش هیجانی پیش بینی کننده مناسبی برای مهارت حل مسئله و مولفه های اعتماد به حل مسائل (PSC) و کنترل شخصی (PC) است. در ضمن هوش هیجانی پیش بینی کننده مناسبی برای فراشناخت و مولفه های فراشناخت است.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، حل مسئله ، فراشناخت ، کنترل شخصی ، اعتماد به حل مسائل ، سبک گرایش اجتناب