اثر مطالعه مبتنی بر برنامه ریزی و بازخورد بر پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان دوره دوم متوسطه

هدف پژوهش حاضر بررسی اثر مطالعه مبتنی بر برنامه ریزی همراه با ارائه بازخورد آموزشی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره دوم متوسطه بود. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه دهم و یازدهم رشته های علوم تجربی و ریاضی یک دبیرستان در شهر اهواز در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. از میان جامعه مورد مطالعه ۹۵ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و در قالب چهار کلاس به دو گروه آزمایش (۴۸ نفر) و کنترل (۴۷ نفر) تقسیم شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه راهبردهای یادگیری خودتنظیمی پینتریچ و دیگروت و آزمون معلم ساخته پیشرفت تحصیلی بود که روایی محتوایی آن توسط متخصصان تایید و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ ۰.۸۷ محاسبه شد. گروه آزمایش به مدت شش هفته تحت مداخله مطالعه مبتنی بر برنامه ریزی و دریافت بازخورد آموزشی قرار گرفت در حالی که گروه کنترل آموزش معمول مدرسه را دریافت کرد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس تحلیل شدند. نتایج نشان داد که پس از کنترل نمرات پیش آزمون میانگین نمرات پس آزمون گروه آزمایش به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل بود. همچنین مولفه های تنظیم، زمان نظارت بر پیشرفت و انگیزش درونی در گروه آزمایش بهبود قابل توجهی نشان داد. یافته ها حاکی از آن است که استفاده از برنامه ریزی مطالعه همراه با بازخورد آموزشی می تواند به عنوان راهبردی موثر برای ارتقای پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بازخورد آموزشی ، یادگیری خودتنظیم ، برنامه ریزی مطالعه ، پیشرفت تحصیلی