مقایسه تحمل پریشانی و پراشتهایی عصبی در زنان با تجربه طلاق عاطفی و بدون تجربه طلاق عاطفی

هدف پژوهش حاضر مقایسه تحمل پریشانی و پراشتهایی عصبی در زنان باتجربه طلاق عاطفی و بدون تجربه طلاق عاطفی بود. روش این تحقیق توصیفی از نوع علی مقایسه ای می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه زنان متاهل منطقه ۱۰ شهر تهران است که با مراجعه به مراکز درمانی در این منطقه و با توجه به برآوردهای پژوهشگر برابر ۲۱۹ نفر بودند. زنان انتخاب شده در رده سنی ۳۰ تا ۴۰ سال بودند که بالاتر از ۹۰ کیلو وزن داشته باشند؛ حجم نمونه بر اساس روش نمونه گیری در دسترس برابر ۶۰ نفر دو گروه ۳۰ نفره در نظر گرفته شد. به منظور گردآوری داده های پژوهش از پرسشنامه طلاق عاطفی گاتمن، پرسشنامه تشخیصی اختلالات خوردن استیک و همکاران و پرسشنامه تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (DTS) و به منظور تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS ۲۴ آزمون های آماری نظیر میانگین، میانه، درصد فراوانی، انحراف استاندارد و.... و از روش آمار استنباطی با پیش فرض های آماری مانند کلموگروف اسمیرنوف و استفاده از آزمون تحلیل کواریانس استفاده شد. نتایج به دست آمده نشان داد بین پراشتهایی عصبی در زنان با تجربه طلاق عاطفی و زنان عادی تفاوت وجود دارد. بر اساس نتایج به دست آمده بین تحمل پریشانی در زنان باتجربه طلاق عاطفی و زنان عادی تفاوت وجود دارد و این فرضیه نیز تایید می گردد.

کلیدواژه ها:

تحمل پریشانی ، پراشتهایی عصبی ، طلاق عاطفی