پیش بینی علائم اضطراب سلامت در افراد اقدام کننده به خودکشی نقش میانجیگر اضطراب مرگ

هر خودکشی یک تراژدی است که منعکس کننده تاثیر متقابل پیچیده ای از تاثیرات اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سلامت روان است. هدف از پژوهش حاضر پیش بینی علائم اضطراب سلامت در افراد اقدام کننده به خودکشی با نقش میانجیگری اضطراب مرگ در اشخاص اقدام کننده به خودکشی در شهر کرمانشاه و در سال ۱۴۰۳ بود. این مطالعه با روش توصیفی - همبستگی از نوع معادلات ساختاری بر روی ۲۰۴ نفر با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انجام شد. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس افکار خودکشی بک، اضطراب سلامت سالکوسیس و وارویک، مقیاس اضطراب مرگ تمپلر و پرسشنامه رفتار خودکشی عثمان همکاران بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS -۲۷ و نرم افزار Smart PLS و روش های آماری همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری انجام شد. روش معادلات ساختاری نشان داد که در بررسی مدل روایی همگرای متغیرهای اقدام به خودکشی، اضطراب مرگ و اضطراب سلامت به ترتیب برابر ۰/۶۵۹، ۰/۵۰۶ و ۰/۵۰۲ بوده که همگی در سطح مناسب و قابل قبولی می باشند، همچنین مقادیر به دست آمده برای روایی واگرا نشان می دهد که همه متغیرهای مدل پژوهشی دارای روایی و اگرای قابل قبولی می باشند. با توجه به یافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت که اضطراب مرگ نقش میانجی در رابطه بین اقدام به خودکشی و اضطراب سلامت دارد. پیشنهاد می شود درمانگران حوزه خودکشی در فعالیت های بالینی خود به نقش این دو متغیر توجه نمایند.

کلیدواژه ها:

خودکشی ، اضطراب سلامت ، اضطراب مرگ