اثر بخشی روان درمانی مثبت نگر بر اضطراب ادراک شده زنان باردار

این پژوهش با هدف تعیین اثر بخشی روان درمانی مثبت نگر بر اضطراب ادراک شده زنان باردار شهرستان های غرب استان مازندران انجام گرفت. در این پژوهش از روش تحقیق آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل استفاده شد. جامعه آماری پژوهش را کلیه مادران باردار شهرهای نور تا رامسر که در سال ۱۴۰۱ به مراکز بهداشتی مراجعه کرده بودند تشکیل داد. روش نمونه گیری به صورت هدفمند بود و ۳۰ نفر شامل هر گروه ۱۵ مادر (۱۵) نفر گروه آزمایش و ۱۵ نفر گروه کنترل در این پژوهش شرکت کردند. برای سنجش متغیرها از پرسشنامه اضطراب بک و همکاران استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها آزمون تحلیل کواریانس برای مقایسه میانگین های پیش آزمون و پس آزمون با استفاده از برنامه آماری Spss انجام گردید. یافته ها نشان داد که بین میانگین تعدیل شده گروه آزمایش که تحت تاثیر روان درمانی مثبت نگر بوده اند و گروه کنترل که هیچ گونه آموزشی قرار نگرفتند تفاوت معنی داری وجود داشت و با اجرای روان درمانی مثبت نگر، اضطراب کمتری نسبت به گروه کنترل وجود دارد. از این پژوهش میتوان نتیجه گرفت که از آموزش فنون و مهارت های روان درمانی مثبت نگر به زنان باردار، به منظور کاهش اضطراب ادراک شده میتوان بهره برد.

کلیدواژه ها:

روان درمانی مثبت ، نگر اضطراب ادراک شده ، زنان باردار