پیش بینی تعارضات زناشویی بر مبنای تاب آوری و هوش هیجانی در زوجین متقاضی طلاق مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر یاسوج

پژوهش حاضر با هدف تعیین سهم تاب آوری و هوش هیجانی در پیش بینی تعارضات زناشویی زوجین متقاضی طلاق مراجعه کننده مراکز مشاوره شهر یاسوج انجام شده است. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه زوجین متقاضی طلاق و مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر یاسوج در سال ۱۴۰۳ تشکیل دادند که از بین آنها ۲۱۰ زوج به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های تعارضات زناشویی ثنایی (۱۳۸۷)، تاب آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳) و هوش هیجانی شرینگ (۱۹۹۵) استفاده شد. نمرات شرکت کنندگان با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه وسیله نرم افزار آماری ۲۶-Spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که بین تاب آوری و هوش هیجانی با تعارضات زناشویی رابطه منفی معناداری وجود دارد (۰/۰۱>P). همچنین نتایج رگرسیون چندگانه نشان داد تاب آوری و هوش هیجانی به شکل منفی و معنی داری تعارضات زناشویی زوجین متقاضی طلاق مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر یاسوج را پیش بینی می کنند. بنابراین با توجه به نتایج به دست آمده برگزاری کارگاه های آموزشی مهارت های تاب آوری و هوش هیجانی برای زوجین در مراکز مشاوره قبل و بعد از ازدواج پیشنهاد می شود تا پیشگیری از تعارضات زناشویی ارتقاء یابد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، هوش هیجانی ، تعارضات زناشویی ، طلاق