بررسی اثربخشی مداخله پیش از ازدواج مبتنی بر یک مدل متفاوت در بهبود الگوهای ارتباطی و مهارت های مدیریت تعارض در زوج های نامزد

این مطالعه به ارزیابی اثربخشی مداخله ای پیش از ازدواج مبتنی بر مدل دلبستگی تمایز یافتگی (ADPM)، در ارتقاء الگوهای ارتباطی و مهارت های مدیریت تعارض در زوج های نامزد ایرانی پرداخت. با اذعان به اینکه دوره نامزدی مرحله ای حیاتی برای کیفیت زندگی زناشویی آتی است و با در نظر گرفتن محدودیت دسترسی زوج ها به برنامه های آموزشی ساختاریافته در جوامع جمع گرا مانند ایران، این پژوهش با طرح شبه آزمایشی پیش آزمون- پس آزمون همراه با گروه کنترل بر روی ۴۰ شرکت کننده (۲۰ زوج نامزد) از یک مرکز مشاوره دانشگاهی اجرا گردید. شرکت کنندگان که نماینده تنوع فرهنگی و سنتی ایران بودند به صورت تصادفی به گروه آزمایش (۱۰ زوج) و گروه کنترل (۱۰ زوج) تخصیص یافتند. گروه آزمایش طی ۸ تا ۱۰ جلسه منظم (هر جلسه حدود ۹۰ دقیقه) تحت آموزش های ساختاریافته مدل ADPM قرار گرفت که با دقت برای حساسیت های فرهنگی و اجتماعی زوج های ایرانی طراحی شده بود. این آموزش ها شامل تمرین های عملی برای تقویت مهارت های ارتباطی، مدیریت هیجانات، تکنیک های حل سازنده تعارض بود. گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد اما پس از اتمام پژوهش دسترسی مشابهی به محتوا برایشان فراهم شد. یافته های کلیدی حاکی از بهبود معنادار آماری در سبک های ارتباطی یکپارچه، سازگارانه، مصالحه گرانه، سلطه گرانه و کاهش سبک اجتنابی در گروه آزمایش بود. همچنین مهارت های مدیریت تعارض به ویژه ارتباط سازنده بهبود یافته و سبک های اجتناب و مطالبه گری کناره گیری کاهش یافتند. نتایج موید آن است که مدل ADPM چارچوبی موثر و فرهنگی متناسب برای آموزش پیش از ازدواج ارائه می دهد و می تواند به توسعه مهارت های تعاملی و پیشگیری از تعارض های زناشویی در مراحل اولیه زندگی مشترک کمک شایانی نماید.

کلیدواژه ها:

آموزش های قبل از ازدواج ، الگوی دلبستگی و تفکیک پذیری ، فردی ، توانمندی های مدیریت تعارض ، زوج های نامزد ، زوج های ایرانی