نقش تعامل مدرسه و خانواده در بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی

تعامل اثربخش میان مدرسه و خانواده یکی از ارکان بنیادین در ارتقای کیفیت فرایند یاددهی- یادگیری به شمار می آید. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تعامل مدرسه و خانواده در بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. بر این اساس سعی شد ابعاد مختلف ارتباطات آموزشی و عاطفی میان والدین معلمان و مدیران مدارس مورد مطالعه قرار گیرد. روش پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی بوده و جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان و والدین مدارس ابتدایی شهرستان دماوند در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۶ می باشد. به منظور گردآوری داده ها از پرسش نامه های استاندارد ارتباط مدرسه خانواده و عملکرد تحصیلی استفاده گردید. نتایج به دست آمده نشان داد بین میزان تعامل مدرسه و خانواده و عملکرد تحصیلی دانش آموزان رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد؛ به این معنا که هر چه سطح مشارکت والدین در فعالیت های آموزشی، جلسات مشاوره و برنامه های مدرسه افزایش یابد پیشرفت تحصیلی دانش آموزان نیز بیشتر می شود. بر اساس یافته ها تقویت کانال های ارتباطی منظم بین معلمان و والدین، برگزاری کارگاه های آموزشی خانواده و ایجاد فضاهای مشارکتی در تصمیم گیری های آموزشی از مهم ترین راهکارهای پیشنهادی برای بهبود تعامل میان مدرسه و خانواده عنوان شده است. در مجموع می توان نتیجه گرفت که خانواده و مدرسه به عنوان دو نهاد، مکمل نقش تعیین کننده ای در رشد تحصیلی و تربیتی دانش آموزان دارند و همکاری سازمان یافته میان آن ها از عوامل کلیدی موفقیت تحصیلی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

تعامل مدرسه و خانواده ، عملکرد تحصیلی دانش آموزان ابتدایی ، ارتباط والدین و معلمان ، مشارکت آموزشی