شناسایی و اولویت بندی موانع زنجیره تامین سبز به روش دیمتل، مطالعه موردی شرکت فولاد زرند

پایداری محیط زیستی در زنجیره تامین به یکی از چالش های استراتژیک صنایع مدرن تبدیل شده است؛ با این وجود، شناسایی اولویت ها و درک پیچیدگی روابط میان موانع پیاده سازی آن همواره با ابهاماتی روبه رو است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تحلیل ساختاری موانع استقرار زنجیره تامین سبز در شرکت فولاد زرند ایرانیان انجام شده است. به منظور تحلیل روابط متقابل و تعیین سلسله مراتب اثرگذاری این عوامل از تکنیک تصمیم گیری چندمعیاره دیمتل بهره گرفته شد. یافته های حاصل از تحلیل ۱۶ عامل کلیدی نشان داد که از منظر شاخص اهمیت تعاملات، عامل «کمبود منابع انسانی» مرکزی ترین نقش را در شبکه روابط ایفا می کند؛ اما به لحاظ ماهیت در گروه عوامل معلول قرار می گیرد. در مقابل، فقدان ارتباط و همکاری بخش های درون سازمانی به عنوان ریشه ای ترین و تاثیرگذارترین عامل (علت) شناسایی شد که بیشترین میزان نفوذ را بر سایر مولفه های سیستم دارد. افزون بر این نتایج حاکی از آن است که عدم تمایل به تغییر و فقدان حمایت های دولتی به عنوان محرک های زیربنایی نقشی حیاتی در تشدید موانع هزینه ای و عملیاتی ایفا می کنند. بر مبنای این یافته ها پیشنهاد می شود مدیران برای موفقیت در گذار به زنجیره تامین سبز، به جای تمرکز صرف بر پیامدهای هزینه ای روی اهرم های استراتژیکی همچون توسعه تعاملات درون سازمانی و مدیریت تحول متمرکز شوند تا بستری پایدار جهت بهبود شاخص های عملکردی فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

ارزیابی ، موانع ، اولویت بندی ، تولید پایدار ، زنجیره تامین ، محیط زیست