استفاده از پوششهای خوراکی در محصولات تازه خوری میوه ها و سبزیجات

محصولات تازه خوری میوه ها و سبزیجات، تحت فرآوری کمینه و یا ملایم قرار میگیرند، اما این فرآوریها(پوست گیری، شستشو، برش و...) با تغییر یکپارچگی آنها، سبب بروز اثرات منفی کیفی مانند قهوه ای شدن، توسعه بدطعمی، تجزیه بافت، تکثیر میکروارگانیسم ها و در نتیجه کاهش زمان ماندگاری میشود. روشهای مختلفی مانند اتمسفر اصلاح شده، مهارکنندههای آنزیم و قهوه ای شدن، تثبیت کننده بافت و غوطه وری در محلولهای ضدمیکروبی جهت به تاخیر انداختن این اثرات منفی استفاده میشود. کاربرد هر یک از این روشها مزایا و اشکالاتی دارد. به همین دلیل، توسعه روشهای نوین حفظ و نگهداری برای بهبود کیفیت و ماندگاری محصولات تازه خوری میوه ها و سبزیجات ضروری است. پوششهای خوراکی چشم اندازی بسیار عالی برای افزایش زمان ماندگاری محصولات تازه باکاهش اثرات زیان آور ناشی از عملیات فرآوری کمینه ارائه میکنند. پوششهای خوراکی بر پایه پلی ساکاریدها، پروتئینها و لیپیدها میتوانند به عنوان موانع خروج رطوبت، جلوگیری از انتشار گازها و کنترل رشد میکروبی عمل کنند. همچنین کیفیت و ظاهر محصولات را با جلوگیری از خروج عطر و طعم و تامین تمامیت ساختاری آن ارتقاء میبخشند. پوششهای خوراکی به عنوان ناقل بالقوه مواد فعال مانند آنتی اکسیدانها، آنتی بیوتیکها، عوامل رنگی، ویتامینها، پروبیوتیکها و غذاداروها نیز کاربرد دارند. این بررسی بر استفاده از پوششهای خوراکی در محصولات تازه خوری میوه ها و سبزیجات، از جمله شرح خلاصه ای از ترکیبات اصلی مورد استفاده در پوششهای خوراکی و مطلوبترین خواص آنها، همچنین یک نمای کلی از برنامه های کاربردی برای بهبود کیفیت و افزایش عمر ماندگاری این محصولات متمرکز است. برخی از ملاحظات نظارتی، صنعتی و تجاری سازی نیز مورد بررسی قرار میگیرد. استفاده از پوششهای خوراکی روش نویدبخشی برای بهبود کیفیت، زمان ماندگاری، ایمنی و ویژگیهای عملکردیمحصولات تازه خوری میوه ها و سبزیجات میباشد.

کلیدواژه ها:

بهبود کیفیت ، پوشش خوراکی ، زمان ماندگاری ، فرآوری کمینه ، محصولات تازه خوری