مقایسه اثربخشی کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی و مدیریت استرس به شیوه شناختی رفتاری بر تحمل پریشانی در زنان مبتلا به سرطان پستان

هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی و مدیریت استرس به شیوه شناختی رفتاری بر تحمل پریشانی در زنان مبتلا به سرطان پستان بود. روش پژوهش آزمایشی بود. طرح تحقیق نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل (و دو گروه آزمایشی) بود. جامعه آماری شامل زنان مراجعه کننده به کلینیک روانشناختی خدادادی واقع در شهر تهران، در محدوده سن ۳۰ الی ۵۰ سال بود. ۴۵ زن به عنوان نمونه به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی ساده در سه گروه (دو گروه آزمایشی و یک گروه کنترل) گمارش شدند. سپس آزمودنی های گروه آزمایش اول و دوم هر یک طی ۸ جلسه به ترتیب درمان کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی(طبق پروتکل سگال، ویلیامز و تیزدل، ۲۰۰۲) و مدیریت استرس به شیوه شناختی رفتاری(طبق پروتکل آنتونی و همکاران، ۲۰۰۷) را دریافت کردند. پرسشنامه تحمل پریشانی (سیمونز و گاهر، ۲۰۰۵) به عنوان ابزار پژوهش در دو مرحله قبل و بعد از آموزش و سه ماه پس از اتمام دوره های آموزشی در هر سه گروه اجرا شد. داده ها با استفاده از روش تحلیل کواریانس و آزمون تعقیبی در نرم افزار آماری SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین هر دو روش آموزش کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی و مدیریت استرس به شیوه شناختی رفتاری بر تحمل پریشانی زنان مبتلا به سرطان پستان موثر است و بین هر دو روش درمانی تفاوت وجود دارد. روش کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی در تحمل پریشانی موثرتر از روش مدیریت استرس به شیوه شناختی رفتاری بود. با توجه به یافته های پژوهش حاضر؛ به کارگیری مداخله کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی در افزایش تحمل پریشانی زنان مبتلا به سرطان پستان کارآمد است.

کلیدواژه ها:

کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی ، مدیریت استرس به شیوه شناختی رفتاری ، تحمل پریشانی ، سرطان پستان