مدلیابی معادلات ساختاری نقش واسطه ای همدلی در رابطه بین جو عاطفی خانواده با مشکلات رفتاری کودکان ۸ تا ۱۲ سال منطقه ۵ شهر تهران

این پژوهش با هدف تعیین نقش واسطه ای همدلی در رابطه بین جو عاطفی خانواده با مشکلات رفتاری کودکان ۸ تا ۱۲ سال منطقه ۵ شهر تهران انجام گرفت. طرح پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه کودکان بین ۸ تا ۱۲ سال منطقه ۵ شهر تهران تشکیل دادند، که در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ مشغول به تحصیل بودند. از بین جامعه آماری ۳۶۱ نفر به صورت نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های همدلی جولیف و فارینگتون (۲۰۰۶)، مشکلات رفتاری کودک آخنباخ (CBCL)، و جو عاطفی خانواده هیل برن (۱۹۶۴) استفاده شد. یافته ها نشان می دهند که ۴۸/۱ درصد از تغییرات مشکلات رفتاری کودکان به دلیل اثر همزمان مستقیم و غیر مستقیم جو عاطفی خانواده و همدلی می باشد. همچنین ۴۲/۴ درصد از تغییرات متغیر میانجی همدلی به دلیل اثر مستقیم جو عاطفی خانواده می باشد.

کلیدواژه ها:

جو عاطفی خانواده ، همدلی ، مشکلات رفتاری ، کودکان