بررسی تعیین اثر عملکرد هوش مصنوعی بر بهبود مدیریت ریسک (مطالعه در پروژه های عمرانی بافت فرسوده موردی بافت فرسوده اطراف حرم مطهر رضوی)

هدف پژوهشگر از این پژوهش تجزیه و تحلیل میزان تاثیر هوش مصنوعی بر بهبود مدیریت ریسک در پروژه های عمرانی بافت فرسوده مطالعه موردی بافت فرسوده اطراف حرم مطهر رضوی بود. پژوهش حاضر از حیث هدف کاربردی و از حیث روش توصیفی-پیمایشی بود. جامعه آماری این پژوهش مهندسین شاغل پروژه های عمرانی بافت فرسوده اطراف حرم مطهر رضوی به تعداد ۱۸۰ نفر که با استفاده از جدول مورگان تعداد نمونه ۱۲۳ نفر تعیین شد. به منظور گردآوری داده ها از دو پرسشنامه پرسشنامه استاندارد هوش مصنوعی و پرسشنامه استاندارد مدیریت ریسک پروژه استفاده شد. پرسشنامه های فوق از نظر روایی و پایایی مورد بررسی واقع شدند که تایید شدند. همچنین به منظور تایید نرمال بودن از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف استفاده گردید که پس از تایید با استفاده از آزمون رگرسیون فرضیه پژوهش اثبات گردید و نتایج نشان داد که هوش مصنوعی به میزان ۷/۵۰ درصد بر بهبود مدیریت ریسک در پروژه های عمرانی بافت فرسوده (مطالعه موردی: بافت فرسوده اطراف حرم مطهر رضوی) تاثیرگذار بود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مدیریت ریسک پروژه ، پروژه های عمرانی ، بافت فرسوده ، حرم مطهر رضوی