مطالعه تطبیقی ویژگی های ارز دیجیتال با مفهوم اموال در نظام حقوقی ایران

ارزهای دیجیتال به عنوان یک پدیده نوظهور مسائل و موضوعات بسیار گسترده و پیچیده را در زمینه حقوق و اقتصاد در سطح جهانی به وجود آورده است عرصه اقتصادی و حقوقی کشور ایران نیز به سرعت به مسئله ارزهای دیجیتال اقبال نشان داده و مورد پذیرش نسبی عمومی قرار گرفته است هرچند رویکرد نظام حقوقی به طور دقیق و شفاف موضع گیری مشخصی نداشته است اما به نظر می رسد به دلیل اهمیت بالا و گسترده بودن ابعاد مسئله این امر به یک ضرورت حقوقی تبدیل می شود؛ بر این اساس نوشتار حاضر با هدف بررسی تطبیقی جایگاه، حقوقی ویژگی های خاص و عام ارزهای دیجیتال در فقه و حقوق ایران تدوین یافته است همچنین بررسی دقیق ویژگی های ارزهای دیجیتال و چگونگی برخورد دکترین حقوقی و فقهی با ارزهای دیجیتال مد نظر قرار گرفته است؛ روش تحقیق پیش رو به دلیل ماهیت خاص موضوع به صورت کیفی و توصیفی و تحلیلی و تطبیقی می باشد و برای جمع آوری اطلاعات و داده ها روش کتابخانه ای مورد استفاده قرار گرفته است. یافته های تحقیق حاکی از آن است که تطبیق ویژگی های عمومی اموال مانند مالیت، داشتن عینی بودن عقلایی، بودن... در نظر فقها و دکترین حقوقی قابل تعمیم به ارزهای دیجیتال است و به دلیل منطق پذیرش منفعت عقلایی ارزهای دیجیتال، پذیرش عرفی آنها، سهولت در خرید و فروش پذیرش نسبی مبادلات ارز دیجیتال در کشور همگام شدن با تغییرات جهانی در این عرصه و تاثیر پذیری حوزه ارز دیجیتال از تحولات بین المللی می تواند زمینه های پذیرش ارزهای دیجیتال در نظام حقوقی کشور قرار بگیرد.

کلیدواژه ها:

ماهیت ارز دیجیتال ، نظام حقوقی ایران ، فقه اسلامی ، ویژگی های عام اموال ، ویژگی های خاص ارزهای دیجیتال