تحلیل عوامل تعیین کننده پایداری ازدواج در شیراز با تاکید بر الگوی سه وجهی پایداری زناشویی: مطالعه مورد -شاهدی مبتنی بر مدل نهایی رگرسیون لجستیک

مقدمه پایداری ازدواج یکی از اساسی ترین مولفه های سلامت اجتماعی و بقای نهاد خانواده است. با توجه به تحولات سریع اجتماعی و افزایش نرخ طلاق در کلان شهرهایی چون شیراز شناسایی عوامل تعیین کننده دوام زندگی مشترک ضرورتی دوچندان یافته است. هدف این پژوهش تبیین عوامل مرتبط با پایداری ازدواج از طریق برازش یک مدل رگرسیونی نهایی و منسجم است. روش این مطالعه با طراحی مورد شاهدی بر روی ۵۰۸ نفر (۲۵۲ مورد طلاق و ۲۵۶ شاهد ازدواج پایدار) در شهرستان شیراز انجام شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه گردآوری و با مدل رگرسیون لجستیک چند متغیره تحلیل شدند. در این مقاله صرفا متغیرهای باقی مانده در مدل نهایی که دارای اثر مستقل معنادار بودند گزارش و تفسیر شدند. شاخص های برازش مدل شامل R ناگلکرکه، AIC و شاخص های قدرت پیش بینی نظیر AUC و دقت کلی محاسبه گردید. یافته ها: در تحلیل رگرسیون لجستیک چندمتغیره سه متغیر تعداد فرزندان، نحوه آشنایی و درآمد مرد در مدل نهایی باقی ماندند و با وضعیت زناشویی ارتباط معنادار داشتند. شاخص های برازش نشان دادند که مدل نهایی از عملکرد مطلوبی برخوردار است (Nagelkerke = ۰.۹۶۹، AUC = ۰.۸۱۰). بر اساس این مدل داشتن دو فرزند و بیشتر با کاهش قابل توجه شانس طلاق همراه بود (OR = ۰.۰۲۲)، در حالی که آشنایی مجازی نسبت به آشنایی سنتی با افزایش چشمگیر شانس طلاق همراه بود (OR = ۲۰.۵۲). همچنین سطوح بالاتر درآمد مرد به طور معناداری احتمال طلاق را کاهش می داد (p < ۰.۰۵). تقویت سرمایه گذاری ویژه زناشویی، فرزندان، اصلاح الگوهای آشنایی و تامین ثبات معیشتی ارکان اصلی حفظ کیان خانواده محسوب می شوند.

کلیدواژه ها:

پایداری ، ازدواج ، طلاق ، رگرسیون لجستیک ، شیراز ، تعداد فرزندان ، نحوه آشنایی ، درآمد مرد