تاثیر استرس شغلی و فشار کاری بر بازنشستگی پیش از موعد

این مقاله با هدف واکاوی سازوکارهای روانشناختی و سازمانی موثر در شکل گیری پدیده بازنشستگی پیش از موعد، به عنوان یک پیامد ناخواسته محیط های کاری پرفشار، نگاشته شده است. مقاله حاضر از نوع علمی-ترویجی با رویکردی کاربردی است و با بهره گیری از روش کتابخانه ای و مرور نظام مند به گردآوری و تحلیل ادبیات موضوع می پردازد. یافته ها و نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهند که فشار کاری مداوم و نامتوازن، در تعامل با نبود منابع حمایتی (مانند استقلال عمل و عدالت سازمانی)، به ایجاد استرس شغلی مزمن و فرسودگی منجر می شود. این حالت، با تحلیل قوای روانی و جسمانی فرد، «هزینه های ماندن» در شغل را به گونه ای افزایش می دهد که بازنشستگی پیش از موعد به عنوان یک راهبرد اجتنابی برای حفظ سلامت باقی مانده، در دسترس ترین گزینه به نظر می رسد. بنابراین، بازنشستگی زودهنگام در این چارچوب، نه یک انتخاب ساده، که اغلب پیامد نهایی یک فرآیند فرسایشی در محیط کار است. بر این اساس، پیشنهاد می شود سازمان ها با اجرای سیستم های پایش سلامت سازمانی، بازطراحی مشاغل پرفشار و ایجاد مسیرهای شغلی انعطاف پذیر (مانند کاهش تدریجی ساعات کار) برای کارکنان میانسال، به صورت فعالانه از تشدید این چرخه معیوب جلوگیری کرده و از خروج ناخواسته سرمایه های انسانی ارزشمند خود پیشگیری کنند.

کلیدواژه ها:

استرس شغلی ، فشار کاری ، بازنشستگی پیش از موعد