ارتباط بین سلامت روان با تمایزیافتگی خود در بین افراد مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر تهران

اساس سلامت روان و تمایزیافتگی خود از جمله متغیرهای مهم فردی هستند که میتوانند در شکل گیری ادراک افراد از بیماری نقش داشته باشند از این رو پژوهش حاضر با هدف بررسی روابط میان سلامت روان با تمایز یافتگی خود در افراد مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر تهران در سال ۱۴۰۴ انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی افراد مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر تهران در سال ۱۴۰۴ بود نمونه گیری به روش خوشه ای چند مرحله ای انجام شد و براساس جدول کرجسی و مورگان ۳۸۴ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سلامت عمومی و پرسشنامه تمایز یافتگی خود بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS نسخه ۲۹ و Amos نسخه ۲۹ انجام شد در سطح توصیفی فراوانی و درصد فراوانی محاسبه و نمودارهای دایره ای برای نمایش توزیع پاسخ ها استفاده شد. در سطح استنباطی علاوه بر آزمون کلموگروف-اسمیرنوف و همبستگی پیرسون، سازه ها به کار گرفته شد. نتایج تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که سلامت روان و تمایز یافتگی رابطه مثبت و معناداری در سطح کمتر از ۰/۰۰۱ با ضریب همبستگی ۰/۶۴۰ دارند بنابراین افرادی که از سلامت روان مطلوب تر و تمایز یافتگی خود بیشتری برخوردارند.

کلیدواژه ها:

تمایز یافتگی خود ، سلامت روان ، مراکز مشاوره