بررسی اثربخشی شفقت درمانی بر کاهش افسردگی، امید به زندگی در همسران جانباز اعصاب و روان ساکن شهر کاشان در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۴

شفقت درمانی به عنوان یک رویکرد نوآورانه در بهبود سلامت روانی، به ویژه در افراد دچار مشکلات روانی، مورد توجه قرار گرفته است. این رویکرد با هدف تقویت احساس همدلی، خوددوستی و تعامل مثبت، به بهبود کیفیت زندگی و کاهش علائم افسردگی می پردازد. در این راستا، بررسی اثربخشی شفقت درمانی بر کاهش افسردگی و افزایش امید به زندگی در همسران جانبازان اعصاب و روان ساکن شهر کاشان، اهمیت ویژه ای دارد. زیرا این گروه از افراد ممکن است با چالش های خاصی روبرو باشند که بر روان و کیفیت زندگی آن ها تاثیر می گذارد. هدف این پژوهش، شناسایی تاثیرات مثبت شفقت درمانی بر سلامت روانی این همسران در شهر کاشان و ارائه راهکارهای موثر برای بهبود وضعیت آن ها خواهد بود. جامعه هدف این تحقیق شامل تمامی همسران ۷۲ جانباز ۷۰ درصد اعصاب و روان است که از طریق بنیاد شهید شهر کاشان شناسایی شدند. از این جامعه، ۳۰ نفر به عنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند. نمونه گیری به صورت در دسترس انجام و پس از احراز ملاک های ورود و خروج، ۳۰ نفر به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گواه (۱۵ نفر) جای گذاری شدند. روش پژوهش پیمایشی بوده و جهت گردآوری اطلاعات از پرسشنامه های افسردگی بک (نسخه دوم) و امید به زندگی اسنایدر استفاده شده است. گروه آزمایش در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای درمان شفقت درمانی (گیلبرت، ۲۰۰۹)، شرکت کردند که جلسات به صورت دو جلسه در هفته برگزار شد، در حالی که گروه گواه هیچ درمانی دریافت نکرد. نتایج نشان داد که میزان امید به زندگی در گروه آزمایش پس از آموزش به طور قابل توجهی افزایش و میزان افسردگی کاهش یافته است. این یافته ها حاکی از آن است که آموزش شفقت درمانی تاثیر مثبت بر افزایش امید به زندگی و کاهش افسردگی در این افراد دارد.

کلیدواژه ها:

شفقت درمانی ، افسردگی ، امید به زندگی ، همسران جانبازان