پیش بینی رغبت شغلی بر اساس خودکارآمدی تحصیلی و تصمیم گیری مسیر شغلی

هدف از پژوهش حاضر پیش بینی رغبت شغلی بر اساس خودکارآمدی تحصیلی و تصمیم گیری مسیر شغلی دانش آموزان مدارس متوسطه اول شهر نجف آباد بود. روش پژوهش حاضر، توصیفی از نوع همبستگی و پیش بینی بود. جامعه آماری شامل همه ی دانش آموزان پسر مقطع متوسطه اول شهرستان نجف آباد که در سال ۱۴۰۴-۱۴۰۳ مشغول به تحصیل هستند، بودند. از بین مدارس پسرانه متوسطه اول شهرستان نجف آباد مدرسه کیمیای سعادت به صورت در دسترس انتخاب و حجم جامعه برابر با ۲۸۰ نفر بود که بر اساس ضریب کرجسی و مورگان (۱۹۷۰) حجم نمونه ۱۶۲ نفر برآورد گردید. برای جمع آوری اطلاعات در این پژوهش از سه پرسشنامه خودکارآمدی دانش آموز جینک و مورگان (۱۹۹۹)، تصمیم گیری شغلی تیلور و بتز (۱۹۸۳)، رغبت سنج شغلی هالند استفاده شد. داده های به دست آمده با استفاده از نرم افزار spss نسخه ۲۴ به روش آزمون رگرسیون تجزیه و تحلیل گردید. یافته های ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین خودکارآمدی تحصیلی با مولفه رغبت شغلی جستجوگر رابطه مثبت و معنادار و با مولفه رغبت شغلی متهور رابطه منفی و معناداری وجود دارد (۰۵/۰≥P)؛ در حالی که بین تصمیم گیری مسیر شغلی با هیچ کدام از مولفه های رغبت شغلی رابطه معناداری وجود ندارد. نتایج رگرسیون نشان داد که خودکارآمدی تحصیلی حدود ۱۹ درصد توان پیش بینی مولفه رغبت شغلی جستجوگر و همچنین حدود ۲۰ درصد توان پیش بینی مولفه رغبت شغلی متهور را دارد. بنابراین یافته های به دست آمده بر اهمیت و ضرورت مشاوره مدرسه (نقش مشاور مدرسه در انتخاب شغل) و مشاوره شغلی (طرح ریزی مسیر و هویت شغلی) دانش آموزان دوره متوسطه تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

تصمیم گیری مسیر شغلی ، خودکارآمدی تحصیلی ، رغبت شغلی