پیش بینی افکار خودکشی براساس معنای زندگی و حمایت اجتماعی ادراک شده در معتادان مراجعه کننده به مراکز ترک اعتیاد

مطالعه حاضر با هدف پیش بینی افکار خودکشی براساس معنای زندگی و حمایت اجتماعی ادراک شده در معتادان مراجعه کننده به مراکز ترک اعتیاد انجام شد. جامعه آماری تحقیق شامل معتادان مراجعه کننده به مراکز ترک اعتیاد شهر تهران در سال ۱۴۰۴ بود. نمونه شامل ۱۵۰ نفر بود که به شیوه ی نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ی افکار خودکشی بک (۱۹۶۱)، منابع حمایتی زیمت و همکاران (۱۹۹۸) و معنای زندگی استگر و همکاران (۲۰۰۶)، بود. برای تجزیه وتحلیل داده ها در بخش آمار توصیفی از گزارش فراوانی، میانگین و انحراف معیار و در بخش آمار استنباطی از روش ضریب همبستگی و رگرسیون چندگانه در نرم افزار آماری ۲۱- SPSS استفاده شد. یافته ها نشان داد که بین منابع حمایتی و معنای زندگی با افکار خودکشی در معتادان مراجعه کننده به مراکز ترک اعتیاد رابطه ی منفی و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد که عبارتی منابع حمایتی و معنای زندگی در کل ۲۹ درصد از واریانس نمرات افکار خودکشی را تبیین می کند. یافته های پژوهش نشان داد که منابع حمایتی و معنای زندگی نقش معناداری در پیش بینی افکار خودکشی دارند. معتادانی که از حمایت اجتماعی بالاتر و معنای زندگی قوی تری برخوردار بودند، افکار خودکشی کمتری تجربه کردند. بنابراین، تقویت این عوامل می تواند راهکاری موثر در کاهش افکار خودکشی در میان معتادان مراجعه کننده به مراکز ترک اعتیاد باشد.

کلیدواژه ها:

افکار خودکشی ، معنای زندگی ، حمایت اجتماعی ادراک شده