اثر بخشی قصه های قرآنی بر ناسازگاری و پرخاشگری دانش آموزان ابتدایی

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی قصه های قرآنی بر ناسازگاری و پرخاشگری دانش آموزان ابتدایی انجام شد. روش این پژوهش نیمه آزمایشی همراه با پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری آن شامل کلیه دانش آموزان پسر مقطع ابتدایی (پایه سوم) و شاغل به تحصیل در مدرسه ابن سینا بود. حجم نمونه ۳۰ نفر به شیوه نمونه گیری در دسترس و با توجه به ملاک های ورود به پژوهش (کسب نمره بالاتر از میانگین در نمره پرخاشگری و عدم دریافت درمان دارویی و رضایت جهت شرکت در جلسات) انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه کنترل و آزمایش جایگزین شدند. آزمودنی ها با استفاده از دو پرسشنامه سازگاری سینها و سینگ(۱۹۹۳) و سیاهه پرخاشگری شهیم(۱۳۸۵) در طی دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون مورد بررسی قرار گرفتند. برای گروه آزمایش در طی هشت جلسه ۶۰ دقیقه ای قصه های قرآنی به صورت هدفمند انتخاب و اجرا شد و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. داده ها جهت تجزیه و تحلیل وارد نرم افزار آماری SPSS ویرایش ۲۶ شدند. برای یافته های توصیفی از شیوه های آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار و فراوانی و درصد) و برای یافته های استنباطی از شیوه های آمار استنباطی (تحلیل کوواریانس) استفاده شد. یافته ها نشان داد که خواندن قصه های قرآنی برای دانش آموزان می تواند بر نمره کل ناسازگاری و پرخاشگری دانش آموزان گروه آزمایش و حتی ابعاد سازگاری (اجتماعی، عاطفی و آموزشی)، و ابعاد پرخاشگری (جسمی، رابطه ای و کلامی) اثربخش باشد. در نتیجه می توان بیان کرد استفاده از قصه های قرآنی و آموزش مفاهیم اجتماعی در قالب قصه اثرگذاری مناسبی بر کاهش مشکلات ویژه کودکان در مقطع ابتدایی دارد.

کلیدواژه ها:

قصه های قرآنی ، ناسازگاری ، پرخاشگری ، دانش آموزان ابتدایی