مدل سازی اثر مسئولیت پذیری مدیران منابع انسانی بر کاهش فساد اداری و بهبود حکمروایی محلی

این پژوهش با هدف مدل سازی اثر مسئولیت پذیری مدیران منابع انسانی بر کاهش فساد اداری و بهبود حکمروایی محلی انجام شد. مسئولیت پذیری به معنای پایبندی مدیران به تعهدات شغلی، رعایت قوانین، شفافیت در تصمیم گیری، پاسخگویی به ذی نفعان و نظارت موثر بر فرآیندها تعریف شده است. شاخص های آن شامل پاسخگویی، شفافیت، عدالت سازمانی، تعهد به قانون و نظارت کارآمد می باشد. روش پژوهش توصیفی تحلیلی و ترکیبی (کیفی-کمی) بود. داده ها از مصاحبه با ۱۵ کارشناس و مدیر ارشد و تحلیل ۳۵۷ پرسشنامه از مدیران منابع انسانی در بخش های دولتی و خصوصی جمع آوری شد. نتایج مدل سازی معادلات ساختاری نشان داد افزایش یک انحراف معیار در مسئولیت پذیری مدیران منابع انسانی فساد اداری را ۰.۶۷ واحد کاهش و کیفیت حکمروایی محلی را ۰.۶۳ واحد افزایش می دهد. فساد اداری همچنین نقش میانجی معناداری در این ارتباط دارد. این یافته ها نشان می دهد تقویت مسئولیت پذیری مدیران منابع انسانی می تواند با کاهش فساد، افزایش شفافیت و بهبود پاسخگویی کیفیت حکمروایی محلی را ارتقاء دهد.

کلیدواژه ها:

مسئولیت پذیری ، مدیران ، فساد اداری ، حکمروایی ، محلی ، شفافیت و پاسخگویی ، مدیریت منابع انسانی