سبک زندگی اجتماعی مومنانه با تاکید بر آموزه های نهج البلاغه

موضوع سبک زندگی، همواره در طول تاریخ مد نظر و دغدغه صاحبان ادیان و مکاتب بشری بوده است، پیامبران الهی از طریق کتب آسمانی و حکما، عارفان، متکلمان، فقیهان و حتی ادیبان و مورخان و دیگر ارباب حرف و صنایع، در ضمن تبیین و شرح اصول مورد نظر خود در صدد انتقال نوع سبک زندگی ایده آل و مطلوب خود به شاگردان و خوانندگان خود بوده اند و این هدف مهم از طریق الگو سازی و تقلید صورت پذیرفته است، حتی در مواردی که تصریح به تقلید و الگوسازی از سوی مذهب و مکتبی نشده است، این کار خود به خود، صورت گرفته است. مولفه های شکل دهنده سبک زندگی اجتماعی از دیدگاه امام علی علیه السلام در نهج البلاغه را می توان در سه حوزه مورد بررسی قرار داد. یکی در حوزه حقوق اجتماعی که در اصل شکل دهنده حدود اختیارات و توجه به نوع حدود در جامعه است که از عناصر اصلی به شمار می رود. دوم اینکه بعد از واقف شدن به میزان حقوق اجتماعی، نیازمند شکل گیری روابط اجتماعی است تا اجتماع به شکل منظم و درست تشکیل گردد. اما روابط اجتماعی نیز نیازمند حدود و معیارهایی است تا به صورت سالم گسترش یابد، که از جمله قواعد و قوانین روابط اجتماعی می توان به حدود و معیارهای روابط اجتماعی اشاره کرد. اما مولفه سوم که مهمترین مولفه می باشد، شکل گیری امنیت اجتماعی در کنار دیگر گزینه های امنیت است؛ به گونه ای که اگر امنیت اجتماعی مناسب و در حد نیاز شکل نگیرد، علاوه بر اینکه حقوق اجتماعی افراد نادیده گرفته می شود، بلکه روابط نیز از شکل مناسب و در خور توجه خود دور شده و به سمت و سوی روابط ناسالم کشیده می شود، که نتیجه آن هلاکت و نابودی یک جامعه است. این تحقیق به روش توصیفی- تبیینی و کتابخانه ای مورد بررسی قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

سبک زندگی امام علی(علیه السلام) ، زندگی اجتماعی ، نهج البلاغه