بررسی ساختار بلاغی و کارکردهای معنایی در بازنمایی ولایت امام علی(ع) در شعر

شعر، آیینه ای است که در آن می توان انعکاس روح و اندیشه شاعر را مشاهده کرد. هر واژه، ترکیب و هر تصویر در شعر، حامل معنا و مفهومی است که از دل شاعر برآمده و به جان مخاطب می نشیند. شعر حاضر، با محوریت عشق، ولایت و حقیقت، در قالبی موزون و پرمغز، به یکی از مهم ترین وقایع تاریخ اسلام، یعنی ولایت امیرالمومنین علی (ع)، می پردازد. شاعر با بهره گیری از تصاویر بدیع و استعارات عمیق، حقیقتی را که در خطبه غدیر نهفته است، به زبان شعر بیان کرده و آن را به گونه ای هنرمندانه در قالب ابیات خود جای داده است. در این مقاله، ابتدا به اهمیت شعر آیینی و نقش آن در انتقال مفاهیم دینی و تاریخی پرداخته، سپس به تحلیل ساختار و محتوای این شعر خواهیم پرداخت. همچنین، جایگاه امیرالمومنین علی (ع) در تاریخ اسلام و نقش خطبه غدیر در تثبیت ولایت ایشان بررسی خواهد شد. در نهایت، تاثیر این شعر بر مخاطب و جایگاه آن در ادبیات آیینی مورد بحث قرار خواهد گرفت.

کلیدواژه ها:

ولایت ، خطبه غدیر ، شعر آیینی