ارزیابی تطبیقی رویکردهای بین المللی مدیریت هدررفت و ضایعات غذایی و تبیین ضرورت ایجاد چارچوب ملی مدیریت ضایعات غذایی در ایران

هدررفت و ضایعات مواد غذایی یکی از چالش های بزرگ زیست محیطی و اقتصادی در جهان است و بخش قابل توجهی از پسماندهای صنعتی در سراسر زنجیره تامین غذا را تشکیل می دهد. مناطق پیشرو مانند اتحادیه اروپا، ایالات متحده، کانادا، ژاپن و استرالیا از طریق قوانین الزام آور، نهادهای تخصصی و چارچوب های استاندارد شده برای اندازه گیری و بازیافت پیشرفت قابل توجهی در کاهش ضایعات غذایی حاصل کرده اند. در ایران با این حال پراکندگی نهادی، نبود خط مبنای ملی و فقدان یک مرجع متمرکز کارایی مدیریت ضایعات غذایی را محدود کرده است. این پژوهش یک ارزیابی تطبیقی از نظام های جهانی ارائه می دهد و ایجاد یک سازمان ملی مدیریت ضایعات غذایی را برای ایران پیشنهاد می کند. یافته ها نشان می دهد چنین نهادی بر پایه استانداردسازی و حکمرانی تخصصی می تواند به کاهش چشمگیر ضایعات غذایی، گسترش اقتصاد چرخشی و تقویت پایداری زیست محیطی منجر شود.

کلیدواژه ها:

ضایعات ، غذایی ، بازیافت صنعتی ، استانداردسازی ، قوانین بین المللی ، توسعه پایدار