رابطه مهارت کارآفرینی با شادکامی و یادگیری خودتنظیمی دانش آموزان دوره متوسطه اول شهرستان کلاردشت

پژوهش حاضر با هدف، بررسی رابطه مهارت کارآفرینی با شادکامی و یادگیری خودتنظیمی دانش آموزان دوره متوسطه اول شهرستان کلاردشت انجام شد، با توجه به هدف، کاربردی و از نظر ماهیت پژوهش، توصیفی – همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه اول به تعداد ۸۸۶ نفر(تعداد ۴۳۵ دختر و ۴۵۱ پسر) در سال تحصیلی ۹۵-۹۴، و بر اساس جدول کرجسی- مورگان ۲۶۹ نفر بعنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از سه پرسشنامه استفاده شد؛ (پرسشنامه شادکامی آکسفورد (۱۹۸۹)، شامل ۲۹ عبارت چهار گزینه ای، پرسشنامه خودتنظیمی، بوفارد و همکاران (۱۹۹۵)، با ۱۴ سوال پنج گزینه ای، پرسشنامه کارآفرینی، مقیمی(۱۳۹۰)، با ۲۲ سوال ۵ گزینه ای). با توجه به استاندارد بودن پرسشنامه ها روایی آن ها توسط اساتید مورد تایید قرار گرفته شده و پایایی آن از طریق آلفای کرونباخ ۸۶/۰ محاسبه شد. برای توزیع نرمال داده ها از آزمون کولموگروف- اسمیرنوف و برای تجزیه و تحلیل داده، آمار توصیفی و آمار استنباطی، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون در سطح معنی داری p≤ ۰/۰۱ بکار گرفته شد. نتایج حاصل از پژوهش حاضر بدین شرح می باشد: بین مهارت های کارآفرینی و شادکامی و یادگیری خودتنظیمی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد، همچنین این رابطه در بین پسران نسبت به دختران در متغیر یادگیری خودتنظیمی شدت بیشتری را نشان داده است.

کلیدواژه ها:

کارآفرینی ، شادکامی ، خود تنظیمی ، دوره متوسطه